تبلیغات
صراط - بیانات مقام معظم رهبری در جمع مردم پاوه
صراط
کوری چشم دشمنان درود بر اصل ولایت فقیه

   بسم‌اللَّه‌الرّحمن‌الرّحیم‌

  و الحمد للَّه ربّ العالمین و الصّلاة و السّلام على سیّدنا و نبیّنا ابى‌القاسم  محمّد و على ءاله الأطیبین و صحبه المنتجبین و التّابعین لهم باحسان الى یوم الدّین‌.


 بسیار خداوند متعال را شكرگزارم كه بعد از سالهاى طولانى، یك بار دیگر توفیق داد كه بتوانم در این شهر و در میان جمع پرشورِ مهربانِ برگزیده‌ى این منطقه حضور پیدا كنم. خیلى خوشحالم از این كه در جمع بزرگ و پرشور و صمیمى شما مردم عزیز پاوه، همچنین مردم عزیزى كه از جوانرود، روانسر و ثلاث باباجانى زحمت كشیدند و تشریف آوردند، حضور دارم. یقیناً براى من این دیدار گرم و صمیمانه و مهربانانه، یك خاطره‌ى فراموش‌نشدنى خواهد بود؛ همچنان كه خاطرات قبلى من هم از پاوه، خاطراتى فراموش‌نشدنى است.

 براى شما جوانان عزیز پاوه بد نیست این خاطره را عرض بكنم كه اول‌بارى كه من با جماعتى از مردم پاوه روبه‌رو شدم، در ماه‌هاى اول پیروزى انقلاب در شوراى انقلاب بود. ما عضو شوراى انقلاب بودیم. من دیدم چند نفر جوانِ گرم و گیرا و خوش‌منظر، با لباس كردى آمدند شوراى انقلاب، از ما وقت فورى و ضرورى خواستند. من با این جماعت جوان و پرشور ملاقات كردم. حرف آنها این بود كه در منطقه‌ى پاوه و اورامانات، ضد انقلاب درصدد است كه به مردم انقلابى تهاجم نظامى كند و سختگیرى كند و شما به ما كمك كنید تا ما بتوانیم در مقابل ضد انقلاب، مقاومت و ایستادگى كنیم. این مربوط به چند ماه آغازین انقلاب است. شاید كسى نمیتوانست این را تصور كند كه از منطقه‌ى كردى، جوانانى مؤمن، معتقد به اسلام و شجاع و در واقع ازجان‌گذشته، آماده‌اند كه بار دفاع از شهر را، از این منطقه‌ى شهرستانى اورامانات را خودشان بر دوش بگیرند. توقعشان فقط این بود كه دستگاه‌هاى مسئول - كه آن وقت خیلى هم محدود بود، مشكلات زیادى هم بود، محدودیتهاى زیادى هم بود - به آنها كمك كنند، یك تعدادى سلاح بدهند.

بیانات در اجتماع مردم پاوه‌

در ششمین روز از سفر به كرمانشاه

بسم‌اللَّه‌الرّحمن‌الرّحیم‌


و الحمد للَّه ربّ العالمین و الصّلاة و السّلام على سیّدنا و نبیّنا ابى‌القاسم محمّد و على ءاله الأطیبین و صحبه المنتجبین و التّابعین لهم باحسان الى یوم الدّین‌.


 بسیار خداوند متعال را شكرگزارم كه بعد از سالهاى طولانى، یك بار دیگر توفیق داد كه بتوانم در این شهر و در میان جمع پرشورِ مهربانِ برگزیده‌ى این منطقه حضور پیدا كنم. خیلى خوشحالم از این كه در جمع بزرگ و پرشور و صمیمى شما مردم عزیز پاوه، همچنین مردم عزیزى كه از جوانرود، روانسر و ثلاث باباجانى زحمت كشیدند و تشریف آوردند، حضور دارم. یقیناً براى من این دیدار گرم و صمیمانه و مهربانانه، یك خاطره‌ى فراموش‌نشدنى خواهد بود؛ همچنان كه خاطرات قبلى من هم از پاوه، خاطراتى فراموش‌نشدنى است.

 براى شما جوانان عزیز پاوه بد نیست این خاطره را عرض بكنم كه اول‌بارى كه من با جماعتى از مردم پاوه روبه‌رو شدم، در ماه‌هاى اول پیروزى انقلاب در شوراى انقلاب بود. ما عضو شوراى انقلاب بودیم. من دیدم چند نفر جوانِ گرم و گیرا و خوش‌منظر، با لباس كردى آمدند شوراى انقلاب، از ما وقت فورى و ضرورى خواستند. من با این جماعت جوان و پرشور ملاقات كردم. حرف آنها این بود كه در منطقه‌ى پاوه و اورامانات، ضد انقلاب درصدد است كه به مردم انقلابى تهاجم نظامى كند و سختگیرى كند و شما به ما كمك كنید تا ما بتوانیم در مقابل ضد انقلاب، مقاومت و ایستادگى كنیم. این مربوط به چند ماه آغازین انقلاب است. شاید كسى نمیتوانست این را تصور كند كه از منطقه‌ى كردى، جوانانى مؤمن، معتقد به اسلام و شجاع و در واقع ازجان‌گذشته، آماده‌اند كه بار دفاع از شهر را، از این منطقه‌ى شهرستانى اورامانات را خودشان بر دوش بگیرند. توقعشان فقط این بود كه دستگاه‌هاى مسئول - كه آن وقت خیلى هم محدود بود، مشكلات زیادى هم بود، محدودیتهاى زیادى هم بود - به آنها كمك كنند، یك تعدادى سلاح بدهند.

 بعد این منطقه در دفاع در مقابل ضد انقلاب، امتیاز و برجستگى پیدا كرد. قبل از شروع جنگ تحمیلى، جوانان این منطقه، خودشان یك واحد نظامىِ سپاه پاسداران انقلاب اسلامى را در منطقه‌ى اورامانات و پاوه تشكیل دادند؛ سپاه هم كمك كرد، مشغول دفاع از این منطقه شدند. این كوه‌هاى سربه‌فلك‌كشیده، این سرزمین ناهموار، در مقابل همت مردانه و شجاعت جوانان این منطقه خاضع شد. قبل از آنكه دستگاه‌هاى مسئول بخواهند وارد شوند، خود مردم در مقابل ضد انقلاب مقاومت كردند.

 قبل از این مرحله‌ى جنگ نظامى، یك مبارزه‌ى سیاسى هم در این منطقه برقرار بود. یعنى در فروردین 1358، یك ماه و اندى بعد از پیروزى انقلاب، كه رفراندوم جمهورى اسلامى شد، ضد انقلاب، هم در این منطقه، هم در مناطق دیگر، شركت در رفراندوم را تحریم كرد؛ اما مردم پاوه از جمله‌ى كسانى بودند كه على‌رغم ضد انقلاب و در مقابله‌ى با آنها، پرشورترین شركت را در رفراندوم فروردین سال 58 انجام دادند. بعد هم نوبت مقاومتهاى نظامى رسید.

 من در دوران جنگ، در سال 60 آمدم پاوه. فضاى سختى بود. انسان میدید كه دشمن سعى كرده است فضاى ناامنى را بر این منطقه تحمیل كند. اوائل یا نیمه‌هاى فروردین بود، برف روى زمین بود، ما رفتیم روى ارتفاعات. من دیدم همراهان ما اصرار میكنند كه اینجا ناامن است، باید برگردید. یعنى آن روز ارتفاعات مشرف به شهر امنیت نداشت. در یك چنین شرائطى، مردم پاوه و برگزیدگان پاوه و جوانان مؤمن پاوه ایستادند، مقاومت كردند و توانستند این جایگاه برجسته را براى خودشان حفظ كنند. منطقه اینجور بود. حالا من پاوه را كه مركزیت داشت و اساس كار، پاوه بود، ذكر میكنم؛ والّا شهرستانِ آن روز كه شامل روانسر و جوانرود و ثلاث باباجانى و بقیه‌ى مناطق كوچك بود، همه در این حركت عظیم شركت داشتند؛ البته پاوه محور بود، مركز بود.

 دیندارى از خصوصیات این مردم بود، امروز هم هست. دو خصوصیت در منطقه‌ى پاوه وجود دارد كه انسان را وادار به تحسین میكند: یك خصوصیت، خصوصیت دیندارى است؛ پایبندى به معرفت دینى و مبانى دینى و شریعت. خصوصیت دوم، روشنفكرى است. جوانان این منطقه - آنطورى كه من اطلاع دارم و گزارشهاى دقیقى را ملاحظه كردم - جوانان روشنفكرى هستند. بخش مهمى از این امتیازات برمیگردد به این مرد عالم و مجاهد، این جناب ماموستا قادرى؛ روحانىِ هم عالم و هم روشنفكر. اینجور روحانى‌اى در این دوره و در همه‌ى مقاطع حساس، به كار جماعتهاى مردمى مى‌آید؛ آگاهانه، بابصیرت، مسائل را تشخیص بدهد، درك كند، بعد هم وسط میدان باشد. روحانى‌اى كه كنار بنشیند، به مردم بگوید شما بروید حركت كنید، اقدام كنید، راه به جائى نخواهد برد. آن روحانى‌اى موفق است كه راه بیفتد، بگوید برویم؛ نه اینكه بگوید بروید. روحانى باید وسط میدان، جلوى مردم و اهل اقدام باشد. خوشبختانه ما نمونه‌هاى متعددش را در روحانیت منطقه‌ى كردى مشاهده كرده‌ایم و دیده‌ایم. آن كسانى كه با این مردم دشمنند به خاطر تدینشان، با این مردم دشمنند به خاطر انقلابیگرى‌شان، با این مردم دشمنند به خاطر عشقشان به میهن عزیز، به ایران عزیز، آن دشمنان شیطان‌صفت، بیش از همه با اینجور روحانیونى مخالفند؛ با اینجور روحانیونى كه وسط میدانند، آماده‌ى مجاهدتند، آماده‌ى فداكارى‌اند، مثل چراغ هدایتى هستند، دشمنند. من امروز كه به شهر پاوه و منطقه‌ى اورامانات نگاه میكنم، مى‌بینم سطح سواد بالاست، سطح معلومات بالاست، جوانها تحصیلكرده و آگاه و متدینند؛ این خیلى امتیاز بزرگى است كه این منطقه دارد؛ خدا را شكر میكنیم.

 البته مشكلاتى كه ذكر كردند، مشكلات واقعى است؛ ما اطلاع داریم. یكى از دغدغه‌ها و نگرانى‌هاى من، مسئله‌ى بیكارى در این استان است؛ كه در سخنرانى عمومى در كرمانشاه هم این را مطرح كردم، با مسئولین هم مطرح كردم. حالا ان‌شاءاللَّه در آخر سفر، مسئولین از تهران مى‌آیند؛ آنجا هم مطرح میكنیم تا ان‌شاءاللَّه تصمیمهاى كارسازى گرفته بشود و بتوان لااقل بخشى از این دغدغه را كاهش داد. زمینه براى اشتغال در این استان زیاد است، در خود این شهرستان هم زمینه كم نیست؛ و اگر چنانچه ان‌شاءاللَّه تدبیرى اندیشیده بشود، میتوان بخش مهمى از این نیروهاى جوان و آماده‌به‌كار و تحصیلكرده را مشغول كار كرد.

 آنچه مهم است، حفظ هویت جمعىِ یك ملت یا یك مجموعه‌ى انسانى است، زیر هر نامى. هویت ایرانى - اسلامى مردم ما و ملت ما، به بركت انقلاب اسلامى، به بركت حضور مردم در صحنه و دخالت و شراكت مردم در مسائل اساسى نظام، یك واقعیت جاافتاده است. امروز دنیا ملت ایران را به مسلمانىِ همراه با آگاهى و بصیرت و پیشگامى و پیشرفت در میدانهاى مختلف میشناسد؛ این چیز كمى نیست. بخصوص امروز كه حركتهاى اسلامى در دنیاى اسلام آغاز شده است، ملت ایران میتواند نقش ایفاء كند.

 البته ما هیچ ادعائى در قبال این ملتها نداریم؛ ما نمیگوئیم ما رهبر شما بشویم، شما از ما یاد بگیرید؛ ابداً، ما چنین ادعاهائى نمیكنیم؛ هر ملتى خودش با استعدادهاى خود، با شخصیتهاى خود، با توانائى‌هاى خود، راه را پیدا خواهد كرد و راه خواهد رفت؛ اما شك نیست كه كسانى كه در این كشورهاى بیدارشده و نجات‌یافته، مثل مصر و تونس و بعضى جاهاى دیگر، و حتّى كشورهائى كه در آنها هنوز نظامهاى تحمیلى و طاغوتى بر سر كار است، اما مردم بیدار شده‌اند، در همه‌ى این كشورها، چشمى و نگاهى به ملت ایران وجود دارد؛ چون این ملت سى سال است كه در میدانهاى دشوار، قابلیت و ظرفیت بالاى خود را به اثبات رسانده است. به ما نگاه میكنند. ما میتوانیم یك معیار و یك نشانه‌ى اعتبار باشیم براى همه‌ى كسانى كه در این كشورها به ما ملت ایران نگاه میكنند.

 وقتى ما پایبندى خود را به اسلام و آرمانهاى اسلامى، همراه میكنیم با عقلانیت، با پیشرفت علمى، با حضور در میدانهاى مختلف دانش و مسائل اجتماعى و مسائل سیاسى، این میشود یك الگو. ملتها آن وقت نگاه میكنند، از تجربه‌ى این ملت بهره‌بردارى و استفاده میكنند؛ این همان چیزى است كه هم به سود ملت ایران، هم به سود ملتهاى منطقه، و هم ان‌شاءاللَّه براى تشكیل امت بزرگ اسلامى، امت متحد اسلامى، در آینده سودمند خواهد بود.

 البته این روش، دشمنانى دارد. این فكرى كه ما میكنیم و بر زبان جارى میكنیم، فكرى است كه عیناً به خاطر دشمنان ما هم رسیده است. دشمنان نظام اسلامى، دشمنان اسلام، دشمنان ملتهاى این منطقه كه به دنبال غارتگرى و تجاوز و دخالت و سوءاستفاده هستند، آنها هم این فكر را كرده‌اند كه اگر ملت ایران با پیشرفتهاى خود، با پیشرفت علمى خود، با پیشرفت فناورى خود، با حضور قوى دیپلماسى خود، بتواند به عنوان یك شاخصى جلوه كند، ملتهاى دیگر از او تبعیت خواهند كرد؛ لذا میخواهند این نشود؛ بنابراین درصدد تفرقه‌افكنى هستند.

 یكى از ابزارهاى همیشه مورد استفاده‌ى دشمنان ملتهاى مسلمان براى اختلاف، مسئله‌ى اختلافات مذهبى، شیعه و سنى و از این قبیل بوده. دعوا درست كنند، اختلاف ایجاد كنند، برادران را به جان هم بیندازند، اختلافات را بزرگ كنند، برجسته كنند، موارد اشتراك و اتحاد را ضعیف كنند، كمرنگ كنند، یك چیز كوچك را بزرگ كنند، برجسته كنند؛ این همه نقاط اشتراك را كه بین برادران سنى و شیعه هست، كوچك كنند، ضعیف كنند؛ این كارى است كه دائم انجام گرفته است، الان هم دارد انجام میگیرد.

 جمهورى اسلامى از اولین روز در مقابل این توطئه ایستاده است؛ علت هم این است كه ما ملاحظه‌ى كسى را نمیكنیم؛ این عقیده‌ى ماست. قبل از اینكه نظام اسلامى تشكیل بشود، برادران ما، بزرگان نهضت، بزرگان مبارزه‌ى انقلابى در آن روز - كه هنوز خبرى از حكومت اسلامى و جمهورى اسلامى نبود - در جهت وحدت شیعه و سنى تلاش میكردند. من خودم در بلوچستان تبعید بودم. از آن زمان تا حالا با علماى سنىِ حنفىِ شهرهاى بلوچستان - ایرانشهر و چابهار و سراوان و زاهدان - با آنهائى كه بحمداللَّه زنده هستند، رفیقیم، نزدیكیم، صمیمى هستیم. من آنجا تبعیدى بودم، دستگاه‌ها نمیخواستند بگذارند تلاشى از سوى ما انجام بگیرد؛ اما در عین حال ما گفتیم بیائید كارى كنیم كه یك نشانه‌اى از اتحاد شیعه و سنى را در این شهر نشان بدهیم؛ كه این مسئله‌ى هفته‌ى وحدت - ولادت نبى اكرم در دوازدهم ربیع‌الاول به روایت اهل سنت، و در هفدهم ربیع‌الاول به روایت شیعه - آن روز به ذهن ما رسید و در ایرانشهر آن را عمل كردیم؛ یعنى از دوازدهم تا هفدهم جشن گرفتیم. این یك فكر عمیقى بوده است، مال امروز و دیروز نیست.

 برادران مسلمان نگاه كنند ببینند اتحادشان بر چه مبنائى است؟ آیا یك حرفِ زبانى است، یا یك واقعیتى وجود دارد؟ خب، ما مى‌بینیم معارفمان یكى است، توحیدمان یكى است، معادمان یكى است، نبوتمان یكى است، نماز و روزه‌مان یكى است، حجمان یكى است، دشمنانمان یكى هستند، اهداف و آرمانها و منافعمان به هم پیوسته و گره خورده است - ملتهاى مسلمان؛ چه شیعه، چه سنى - چطور میتوانیم از هم جدا باشیم؟ دشمن میخواهد به‌زور این جنایت را بكند. لذا از روز اول، جمهورى اسلامى در كنار برادران فلسطینىِ خودش بوده است؛ این در حالى است كه در فلسطین - آنطورى كه من در ذهنم هست - یا اصلاً شیعه وجود ندارد؛ یا اگر باشد، خیلى كم. برادران فلسطینى اینجا را مثل خانه‌ى خودشان دانستند؛ تا الان هم همین جور است؛ مى‌آیند، میروند. هیچ كشور اسلامىِ دیگر از مذاهب گوناگون اهل سنت، هرگز اینجور رایگان و با صفا و مهربان با فلسطینى‌ها نبودند. این را دشمن مى‌بیند؛ لذا نمیخواهد این اتفاق بیفتد، نمیخواهد امت اسلامى یكپارچه بشود.

 ما خوشبختانه در ایران اسلامى توانستیم این توطئه را خنثى كنیم. شیعه و سنى در كشور ما همت كردند. یك ضلع مؤثر در این شكوه و عظمت، شما مردم كُردِ سنىِ شافعى در این منطقه هستید. شما این وحدت را نشان دادید، این یگانگى و این اخلاص و صفا را نشان دادید، به دهان دشمن مشت كوبیدید؛ این كارِ بسیار برجسته‌اى است.

 من اصرار دارم كه در سراسر كشور، چه آن مناطقى كه سنى و شیعه در كنار هم زندگى میكنند، چه آن مناطقى كه فقط شیعه‌اند، یا آن مناطقى كه فقط سنى هستند، همه جورى رفتار كنند كه دشمن بفهمد در این كشور نمیتواند به بهانه‌ى اختلاف مذهب، میان مذاهب اسلامى اختلاف ایجاد كند؛ والّا اگر دشمن موفق شد، بدانید به این اكتفاء نمیكند؛ اگر خداى نكرده توانست بین شیعه و سنى جدائى بیندازد، بعد میرود سراغ سنى؛ اگر آنها هم یكپارچه باشند، بین آنها هم اختلاف بیندازد. یك عده شافعى‌اند، یك عده حنفى‌اند، یك عده مالكى‌اند، یك عده پیرو فلان مكتب اصولى‌اند، یك عده پیرو مكتب دیگرند؛ دشمن كه رها نمیكند.

 راه موفقیت این است كه در مقابل دشمن، انسان یك قدم هم عقب‌نشینى نكند؛ والّا یك قدم عقب‌نشینى در مقابل دشمن، موجب تشجیع دشمن در چنگ انداختن و دست انداختن میشود. جمهورى اسلامى این افتخار را دارد كه در طول این سى و دو سال، یك قدم در مقابل دشمن عقب‌نشینى نكرد. با اینكه فشار زیاد بود؛ فشار نظامى بود، فشار امنیتى بود، فشار تحریم بود، فشارهاى سیاسى بود، فشارهاى تبلیغاتى بود، ولى ما عقب‌نشینى نكردیم. و من به شما عرض بكنم؛ عزیزان من! برادران! خواهران! جوانان آگاه و روشنفكر این منطقه! بدانید ملت ایران و مسئولین كشور بعد از این هم در مقابل باج‌خواهى و فشار دشمنان، یك قدم عقب‌نشینى نخواهند كرد.

 رحمت خدا بر گذشتگانِ شجاع این منطقه. رحمت خدا بر شهید چمران، بر شهید كشورى و شهید شیرودى كه با بالگردهاى خود در این منطقه رفت و آمدها كردند؛ شهدائى مثل شهید ناصر كاظمى و شهداى دیگرى كه در این منطقه بودند، و شهداى فراوانى از جوانان این منطقه كه جان خود را فدا كردند. قبل از سخنرانى، این پائین، چند نفر از برادران عزیز آمدند و معرفى شدند: پسر شهید، پسر شهید، پسر شهید. فرزندان برومند شهدا امروز بالنده شده‌اند. رحمت خدا بر آنها و بر مادرانى كه اینها را تربیت كردند و در دامان خود پروراندند، و رحمت خدا بر معلمان و استادانشان.

 من تأكید میكنم؛ همین رویّه‌ى آگاهى‌هاى دینى و فرهنگى كه بحمداللَّه در پاوه به طور بارزى وجود دارد، باید ان‌شاءاللَّه گسترش و ادامه پیدا كند؛ آگاهى دینى، آگاهى تاریخى، آگاهى اسلامى، بصیرت نسبت به واقعیتهاى جامعه. ملت ایران صبر كردند؛ شما صبر كردید، مقاومت كردید، مقاومت را از نسلى به نسل دیگر منتقل كردید؛ و اینها امروز اثر بخشیده است، امت اسلامى بیدار شده است. مستكبران خیال نكنند كه میتوانند زنجیره‌ى این قیامها و بیدارى‌هاى اسلامى را در منطقه از بین ببرند و خاموش كنند؛ ابدا. بدون شك این حركت بیدارى ادامه پیدا خواهد كرد و آینده‌ى بهترى در انتظار این مردم است.

 من بار دیگر از شماها تشكر میكنم؛ از حضار محترم، از مسئولین این منطقه و همچنین مناطق دیگر كرمانشاه. ما چند روز قبل از این گیلانغرب رفتیم؛ من از مردم گیلانغرب، از مردم اسلام‌آباد، از مردم قصرشیرین تجلیل كردم؛ لازم است از مردم سرپل‌ذهاب هم كه فداكارى‌هاى زیادى كردند، تجلیل كنم. من خودم مكرر به پادگان ابوذر رفته بودم. كمكى كه مردم كردند، ایستادگى‌اى كه مردم آن منطقه و سرتاسر استان كرمانشاه كردند، بسیار باارزش و بااهمیت است؛ و ان‌شاءاللَّه تأثیرات آن، همچنان كه در پرورش نسل نوى این منطقه تأثیر گذاشته است، در پیشرفتهاى بیش از پیش منطقه هم تأثیر خواهد گذاشت.

 امیدواریم ان شاءاللَّه مسئولین محترم توفیق پیدا كنند گرفتارى‌هاى مربوط به این مناطق را، بخصوص منطقه‌ى پاوه و اورامانات را برطرف كنند و ما بتوانیم آینده‌ى بهترى را براى شما مردم عزیز، بخصوص جوانان عزیز این منطقه در ذهن مجسم كنیم و انتظار و امید آن آینده را داشته باشیم. من همه‌ى شما را به خدا میسپارم و از خداوند توفیق شما را مسئلت میكنم.

    والسّلام علیكم و رحمةاللَّه و بركاته‌



برچسب ها: بیانات امام خامنه ای در جمع مردم کرمانشاه، کرمانشاه، پاوه، امام خامنه ای،
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 29 آذر 1390 توسط محمد حسین حبیب زاده

قالب وبلاگ